Jeszcze jeden blog WordPress

Zgodnie ze swoimi postanowieniami zadzwoniłem następnego dnia do rodziców. Spytałem się co u nich słychać zapowiadając swoje przybycie. Wydawali się być uradowani z faktu, że się do nich odezwałem. Nikomu z nich nie przytoczę tego czego byłem świadkiem. Bardzo ważne było również ułożenie swoich relacji z bratem z ledwo dopuszczających na dobre. Napisałem do niego obszerną wiadomość wyjaśniając pewną sprawę. Można by powiedzieć, że próba napadu na bar stała się bezpośrednią przyczyną wyciągania do każdego ręki przeze mnie – łagodzenia dawniejszych sporów. Mam nadzieje, że przyniesie to niejako poprawę w relacjach z ludźmi. Odezwała się niedługo potem Ewelina umawiając się ze mną na lunch. Udałem się do biurowca, w którym pracowała udając się do mieszczącej się tam kawiarni. Zamówiwszy kawę dosiadłem się do niej. Nasze kolejne spotkanie zaczęliśmy wygłupami i wypocinami, rozwinęliśmy relacjonowaniem co kolejno u nas słychać, by zakończyć opowiedzeniem jej przebiegu próby przeprowadzenia napadu na bar. Czytaj dalej

Ze spotkania z Eweliną byłem zadowolony. Początek tygodnia przywitał telefonem od dyrektora firmy, której złożyliśmy propozycję współpracy. Całe szczęście nie gubiłem się w papierkach- zdążyłem nabrać jakiegoś konkretnego rytmu. W trakcie przerwy odebrałem telefon od Mateusza, który zdobył właśnie pracę i pytał się, czy wyskoczę po pracy na piwko. Nie miałem żadnych obiekcji co do tego pomysłu. Po pracy udałem się na półwiejską, gdzie przebywał z grupą studentów. Odeszliśmy do pierwszego lepszego baru, gdzie nabyliśmy dwa lechy premium. Poszczęściło mu się. Do tej pory był częściowo zależny od rodziców i praktycznie im zawdzięczał fakt, ze studiował. Łożyli na regularne płacenie czesnego. Akademik zamieszkiwał dzięki środkom otrzymanym z uczelni.  Postanowił więc coś zmienić. Szukał jakieś pracy. Z początku spotykał się z ofertami, które albo kolidowały z nauką, albo nic a nic go nie satysfakcjonowały. Po dłuższych poszukiwaniach poczuł się przegrany – zrezygnowany faktem, że nigdzie pracy znaleźć nie może. Dzięki jednemu znajomemu dostał cynk na pewną firmę zajmującą się handlem. Wziął namiary, wykonał telefon i umówił się na rozmowę kwalifikacyjną. Czytaj dalej

Sobota przeminęła mi ciekawiej. Wpierw udałem się do supermarketu na zakupy. Po drodze spotkałem przypadkowo swoich znajomych, z którymi  nieomieszkałem  zamienić parę słów. Nie śpieszyłem się zanadto. Miałem przecież czas. Stałem tak na chodniku wymieniając z nimi zdania dobre pół godziny. Następnie udałem się do wcześniej obranego przez siebie celu. Przeszedłem przez automatycznie otwierające się drzwi szklane, wziąłem koszyk i zacząłem przechadzać się po sklepie szukając konkretnych produktów. Przy okazji trafiłem na koszyk z płytami. Były po przecenie, także mogłem się na coś skusić. Chwilkę postałem nad nim przebierając po płytach. Miałem nadzieje na trafienie na coś etnicznego. Niestety jedynym folkowo podobnym zespołem, na którego trafiłem były Zielone Żabki. Nazwa zespołu jakoś mnie nie przekonywała. Nie zawierała w sobie żadnych skojarzeń z pradawnymi, słowiańskimi czasami. Niestety. Dokonań tego zespołu nie znam, także tymczasowo wstrzymam się z kupnem płyty. Nie mam zamiaru kupować kota w worku. Po przyjściu z supermarketu zająłem się porządkami w swoim domu, ponieważ stan entropii działał negatywnie na stan mojego samopoczucia. Czytaj dalej

W natłoku pracy i braku czasu znalazłem jednak tyle w sobie sił, by zdzwonić się z świeżo poznaną znajomą. Nie było żadnych problemów z umówieniem się na w niedzielę. Byłem iście zadowolony. Dawno nie sprawdzałem forum….w ogóle to dawno nie byłem online. Pojawiłem się na tak banalnych serwisach jak nasza klasa. Właśnie tam czekała mnie doprawdy miła niespodzianka, ponieważ moja skrzynka odbiorcza złapała parę wiadomości. Zacząłem je kolejno odczytywać. Marian dał mi namiary na punkt, gdzie bez problemu dostanę to czego oczekuje – czyli drzwi szklane przesuwne, które nie sprawią mi kłopotu w użytkowaniu. Przynajmniej nie powinny. Wzór, faktury czy przeszklenie wybiorę już sobie sam wedle uznania. Jakież było moje zdziwienie, gdy otrzymałem zaproszenia od  kilku swoich starych znajomych. Pamiętam ich trochę jak przez mgłę z czasów podstawówki. Pierwszą w kolei wiadomością było zaproszenie od Eweliny rzecz jasna.  Czytaj dalej

Po nowym roku miałem byłem bardziej zabiegany niż zwykle. Czekał mnie nawał roboty papierkowej w pracy i w domu. Nie miałem zamiaru niczego odkładać na zaś. Papierki, księgowość i oddzwanianie do różnych firm po dłuższym czasie zaczęło po prostu męczyć. Nie trawię rutyny. Jak to mówi stare, dobre przysłowie – co się odwlecze, to nie uciecze.  Same przestosowanie się z nastroju świątecznego do normalnego trybu było z deka ciężkie, ale koniec końców poradziłem sobie w ciągu kilku dni. W domu pragnąłem jedynie wypocząć. Nie miałem czasu, by umówić się ze znajomymi, pójść do kina czy do pubu. Myślałem trochę odnośnie tego co parę tygodni temu stwierdził Marian będąc u mnie w domu. Właściwie to jest w tym sporo racji. Mając takie mieszkanko jak ja nie jest zbyt dobrze mieć drzwi zajmujące zbyt sporo miejsca. Czytaj dalej