Clean Design » praca

Pora na lunch – spędzając go z Eweliną

admin — Fri, 26 Feb 2010 12:01:58 +0000

Zgodnie ze swoimi postanowieniami zadzwoniłem następnego dnia do rodziców. Spytałem się co u nich słychać zapowiadając swoje przybycie. Wydawali się być uradowani z faktu, że się do nich odezwałem. Nikomu z nich nie przytoczę tego czego byłem świadkiem. Bardzo ważne było również ułożenie swoich relacji z bratem z ledwo dopuszczających na dobre. Napisałem do niego obszerną wiadomość wyjaśniając pewną sprawę. Można by powiedzieć, że próba napadu na bar stała się bezpośrednią przyczyną wyciągania do każdego ręki przeze mnie – łagodzenia dawniejszych sporów. Mam nadzieje, że przyniesie to niejako poprawę w relacjach z ludźmi. Odezwała się niedługo potem Ewelina umawiając się ze mną na lunch. Udałem się do biurowca, w którym pracowała udając się do mieszczącej się tam kawiarni. Zamówiwszy kawę dosiadłem się do niej. Nasze kolejne spotkanie zaczęliśmy wygłupami i wypocinami, rozwinęliśmy relacjonowaniem co kolejno u nas słychać, by zakończyć opowiedzeniem jej przebiegu próby przeprowadzenia napadu na bar. Przez krótki moment zauważyłem na jej twarzy wyraz zaniepokojenia. To dobrze, że nic wam się nie stało ^^. Powiedziała.

Mam nadzieje, że nie często będę trafiał na tak przyjemne sytuacje. Ewelina poradziła mi, abym starał się unikać miejsc o złej reputacji. Istnieją jej zdaniem obszerny wzmożonego ryzyka, gdzie bycie okradzionym lub napadniętym jest bardzo możliwe. Wymieniła mi takowe i całe szczęście. Pewnych ulic po zmroku będę starał się możliwie unikać. Nie ma sensu się narażać. Po lunchu wstaliśmy, zapłaciliśmy za ciastko i zaczęliśmy wychodzić. Kulturalnie jak na gentelmana przystało przepuściłem Ewelinę przed siebie, która przechodząc przez drzwi szklane udała się z powrotem do pracy. Ja z kolei wróciłem do swojego biura, w którym pracowałem jeszcze z 3 godziny. Zmierzając do domu szczególniej uważałem rozglądając się na ludzi podejrzanie wyglądających. Zaledwie parę nieprzyjemności może sprawić, że człowiek dostaje nagle fobii.

Pojawiając się na serwisach społecznościowych

admin — Mon, 22 Feb 2010 11:06:01 +0000

W natłoku pracy i braku czasu znalazłem jednak tyle w sobie sił, by zdzwonić się z świeżo poznaną znajomą. Nie było żadnych problemów z umówieniem się na w niedzielę. Byłem iście zadowolony. Dawno nie sprawdzałem forum….w ogóle to dawno nie byłem online. Pojawiłem się na tak banalnych serwisach jak nasza klasa. Właśnie tam czekała mnie doprawdy miła niespodzianka, ponieważ moja skrzynka odbiorcza złapała parę wiadomości. Zacząłem je kolejno odczytywać. Marian dał mi namiary na punkt, gdzie bez problemu dostanę to czego oczekuje – czyli drzwi szklane przesuwne, które nie sprawią mi kłopotu w użytkowaniu. Przynajmniej nie powinny. Wzór, faktury czy przeszklenie wybiorę już sobie sam wedle uznania. Jakież było moje zdziwienie, gdy otrzymałem zaproszenia od kilku swoich starych znajomych. Pamiętam ich trochę jak przez mgłę z czasów podstawówki. Pierwszą w kolei wiadomością było zaproszenie od Eweliny rzecz jasna. Pokusa obadania jej profilu była na tyle spora, że nie byłem w stanie się temu oprzeć. Galerię ma sporą…liczącą bez mała 30 zdjęć.

Najstarsze sięgały czasów, gdy była jeszcze nastolatką w liceum. Ma zdolnego fotografa. Nie same zdjęcia mówią sporo o właścicielu konta….rzuciłem więc okiem na opis. Całe szczęście nie był ani trochę szablonowy, skopiowany i nie zawierał informacji żywcem wyjętych z różnych portali internetowych z cytatami itd. To świadczy tylko o jej niebanalnej elokwencji. Świetnie. Myślałem chwilę o sobie i sam w duchu muszę potwierdzić, iż jestem trochę gryzipiórkiem. Lubię dużo czytać i pisać. Od czasu do czasu lubię pstrykać jakieś zdjęcia. Pomyślałem sobie czemu nie założyć swojego photobloga. Opisywałbym w nim swoje przemyślenia i doświadczenia. Takie rzeczy przypominają mi trochę konstrukcją pamiętnik…dziennik, tylko elektroniczny i ogólnodostępny. Przemyślę to jeszcze. Słuchałem trochę muzyki, a później czując się zmęczony i niewyspany usnąłem, by nazajutrz ponownie wrócić do pracy.